Şenol Abi sevdiğim bir Komşum.İşyerimizin hemen 2 bina yanında 1. katta oturur.Bi Ulaşım şirketinde Bilet satışı işinde çalışıyordu yakın zamana kadar.Sonra işten ayrıldı.Tabi insanların özeline girmek sorularla daha müşkül duruma sokmak adetim değil.Üstünkörü sorduğumuz sorularda bir memnuniyetsizliğin olduğu belliydi.Ve bildiğim kadarıyla hesaplarda bi usulsüzlük sözkonusu olmuş.Tabi bizim bildiğimiz kadarıyla Şenol Abinin söylediği bu hatanın kendisinden kaynaklanmadığı ama suçun kendi üstüne yıkıldığı yönündeydi.

Benim tanıdığım Şenol Abi böyle bi usulsüzlük yapacak insan değil.Belki hata vs. gibi bi durum olmuşsa bilemem ama dediğim gibi ben ihtimal vermiyorum.Herneyse oradaki ortaya çıkan açık nedeniyle kendisi Bankadan Kredi çekmeye zorlanmış ve borçlandırılmış.Olayı sadece ana hatlarıyla biliyorduk.Ve bugün öğleden sonra bildiğim,tanıdığım birinin evine Haciz’e gelindiğine şahit oldum.Ve gerçekten sanki benim evime gelinmiş gibi üzüldüm,gözlerim dolu dolu oldu.Polis otosu,bi tane açık kasa kamyonet,Avukat ve görevliler….

İlk başta Televizyonu indirdiler aşağıya,sonra çocukları Ali’nin Bilgisayarını,Sonra Buzdolabını ve Oturma Grubunu.Daha fazlasına ben bakamadım,daha fazla üzülmemek için içeri girdim.Halada içimde tuhaf bi duygu var.Bu tıpkı emek emek ağaçlardan ufak dal parçalarını taşıyıp kendisine yuva yapan Kuşların bir çırpıda yuvasını bozmak gibi.Çok kötü bir durum,çok acı bir durum….

Şenol Abi’nin şuan yeni başladğı bir iş var.Sanırım 700-800 civarı maaş alıyor.Borcun karşılığı olarak alınan eşyalar yeterlimi,yoksa daha devamı varmı bilmiyorum amadevamı yoksa bile kendilerini toplamaları biraz zor olacak.Allah Yardımcıları olsun.Allah kimseyi böyle zor duruma düşürmesin.

Bu yazı toplamda 62, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Artık vakit geldi.Size bu evden,mutfaktaki bu masamdan son kez yazıyorum.Bundan öncede defalarca taşındık ama bu son olacak sanırım.Burasıda kendimize ait bir Ev’di ama Şehir merkezine uzaklık,komşuluk diye bişeyin olmayışı bizi buradan koparan en önemli sebeplerdi.Yarın Konyayı bilenler için söylüyorum Hasşehir tarafına taşınıyoruz.Alaaddin Tepesine 5 km. mesafede bi yer ve ben çok beğendim yeni evimizi.Bu gerçekten garip bir duygu,bu evde pek çok hüzün yaşadık 1.5 yıllık süreçte ve diyebilirim ki bu ev bize uğursuz geldi.Mutlu olduğumuz zamanlarda oldu ama genel olarak çok sıkıntılı,çok zor günler geçirdik burada.Ne olursa olsun Yılanın derisiyle nasıl bir ilişkisi varsa sanırım insanlarında yaşadıkları evle öyle bir ilişkisi var.Bir dönem herşeyi yaşadığın,birlikte var olduğun ama bir gün gelince onu öylece bırakıp sanki hiç yokmuş gibi terkedip gidişin ve bir daha dönmeyişin dahası yabancılaşmanın ilginç yanı.

Hep zor geldi bana taşınmak,fiziki yorgunluktan bahsetmiyorum,ne bileyim işte pekçok hatırayı içinde bırakıp kapağını kapatıp çıkıyormuşsun gibi.İşyerinde internet var ama en erken ne zaman yazabilirim bilemiyorum.Belki bir süre yazamayabilirim ama ilk fırsatta burdayım.Kendinize iyi bakın canlarım benim sizi çok seviyorum

Bu yazı toplamda 57, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Bazı yazılarımda belirtiyorum Askerden sonra çok değiştim diye ama Askerliğimi nerede yaptım?Nasıl yaptım? Bunları hiç anlatmadım,gerçi pek anlatmakta istemiyorum ama kişisel neyim varsa burada paylaşacağım bu siteyi bunun için açtım,zamana not düşmek için,belkide yazdıklarım başkalarına tecrübe olacak bilemiyorum.Bugün ilk defa Askerliğimle ilgili ufaktan bi giriş yapma isteği doğdu içimde ve başlayayım dedim bakalım ne yazabilirsek,bu konuda çok doluyum ve yazsam gerçekten Roman olur,zaman buldukça içimden geldikçe yazacağım zaten.

Read the rest of this entry »

Bu yazı toplamda 204, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Ne sözler vermiştik birbirimize,seb benden daha çocuktun belki ama bende çocuktum ve demiştik ki:Ömür boyu ayrılmayacağız,birbirimize sıMSıkı sarılacağız,hiç evlenmeyecektik bile.Önce ben,sonra ablan ve şimdide sen bozdun sözünü…yalnızca 1 günümüz daha kaldı birlikte,onda da zaten görüşemeyeceğiz bu vakitten sonra ve sonrasında kitabın bölümleri gibi senin içinde bizim içinde bir bölüm bitecek,yeni bir bölüm başlayacak.Ve hiçbirşey eskisi gibi olmayacak.:(

Şuan içim öyle buruk ki,dün gece çok zor uyudum,geçmişi düşündüm,çocukluğumuzu,senin doğumundan bugüne kadar hayatımızı tekrar yaşadım.Benim için çok zor olacak senden ayrılmak.Daha önce Ablan giderken içimden büyük bir parça kopmuştu,sen gidince de diğer parça kopacak.İçim eksilecek,canım acıyacak ve ben belkide içten içe ağlamakla yetineceğim sadece.Hayat ne zor şeymiş…

Bu yazı toplamda 48, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın